48 uur in Pasto

Pasto is gelegen in het departement van Nariño in het zuidwesten van Colombia. Ons plan is om een langgekoesterde wens in vervulling te laten gaan. Namelijk een bezoek brengen aan Las Lajas, de witte majestueuze, mysterieuze kerk die we al vaak op verschillende foto’s voorbij hebben zien komen. Omdat we slechts 48 uur in Pasto zijn, willen we ook het Goudmuseum meepakken. We gaan beginnen aan onze 48 uur in Pasto. Vamos!

Op papier ligt Pasto op anderhalf uur vliegen van Bogotá maar de vlucht duurt slechts zo’n 55 minuten. We komen al vroeg aan op het Antonio Narino-vliegveld dat behoorlijk klein is. Er zijn twee gates die zich bevinden in dezelfde hal, maar noem het gerust een kamer. Er zijn werkzaamheden bezig en er is een handjevol toeristen die via Pasto naar uitvalsbasis Ipiales afreizen om via Las Lajas door te reizen naar Ecuador.

Het weer zit mee, we mogen zo’n 26° graden celsius met zon noteren. Het is bijna 12.30 en we komen na 4 uur in de auto zitten eindelijk aan op de bestemming: Ipiales. We worden afgezet op de voet van een berg waar een weggetje naar beneden loopt. Langs dit weggetje naar beneden kun je bij verschillende marktkraampjes souveniers kopen. Het is een kleine klim naar beneden in de brandende zon maar eindelijk komen we aan! De muren van bedankjes beginnen al vroeg (zie foto).

We lopen de laatste trap af en lopen zo tegen de zijkant van de Las Lajas-basiliek aan. We kunnen onze ogen niet geloven! Wat een prachtige kerk. Het verbaasd ons niets dat de kerk al in 1984 werd uitgeroepen tot nationaal monument. De Las Lajas-basiliek staat in de top-10 van meest unieke kerken ter wereld en er werd ruim 30 jaar aan gebouwd.

De reden van de bouw van Las Lajas

De kerk is een prachtige verschijning, maar er is een reden waarom de kerk is gebouwd op deze specifieke plaats. Op deze plek zou Heilige Maagd Maria ooit zijn verschenen. Volgens de verhalen maar liefst twee keer. De eerste keer was in 1750. Wil je meer lezen over de twee verschijningen lees dan de Las Lajas-special van Colombiaans.nl.

Specialiteit: gebraden cavia

Als je dacht dat men alleen in Peru cavia at, dan heb je het mis! In het zuidwesten van Colombia eet men ook veelvuldig cavia. Zeker in het dorpje Ipiales zijn er veel restaurants te vinden die gespecialiseerd zijn in ‘cuy’. Taxichauffeur Orlando legt uit dat dit een delicatesse is vanaf het zuidwesten van Colombia naar Ecuador en Peru. Na ons bezoek aan Las Lajas rijden we nog even langs de grens met Ecuador en zien hier vooral veel Venezolanen die de grens van Colombia naar Ecuador proberen over te steken, op zoek naar een beter leven.

De avond valt en we komen aan in ons hotel. We leerden dat men in Pasto erg gastvrij en netjes is en horen veelvuldig de woordjes ‘con gusto’ voorbijkomen. Even een voorbeeldje. We moeten even pinnen, maar weten de weg niet. De vrouw achter de receptie haast zich in een sprintje om ons te begeleiden. We pinnen en gaan naar het restaurant dat Orlando ons als tip heeft gegeven en erg bekend is in de stad, La Merced. Het restaurant serveert modernere en klassiekere gerechten (bandeja paisa, ajiaco, e.d.) en is goed betaalbaar. Een gemiddeld gerecht kost 22.000 COP (zo’n 6 euro).

Onze 48 uur in Pasto zitten erop. We moeten Pasto helaas verlaten. Wat kun je verder nog beleven in Pasto en omgeving? Verder kun je in Pasto La Cocha Lake bezoeken. Dit meer ligt ongeveer 20 kilometer van Pasto en biedt een prachtig uitzicht over de bergen. Ook Galeras en Laguna Verde zijn het bezoeken waard. De meeste toeristen komen echter voor de grootste publiekstrekker, Las Lajas. Daarom heerst hier nog geen massatoerisme. Ook omdat het vooral bekend is bij Colombianen en uiteraard omdat het niet eenvoudig te bereiken is. Toch is het een absolute must-see. Je zult snel genoeg merken hoe bijzonder het is om Las Lajas te bezoeken. Wij bezochten het op een doordeweekse dag en zagen filmbeelden van hoe druk het hier kan zijn in weekenden en op heilige feestdagen. Las Lajas is een bedevaartsplaats die zijn gelijke niet kent. Kun je in jouw vakantieschema tijd vrij maken voor Las Lajas, doe dit dan zeker. Je krijgt geen spijt!

48 uur in Cartagena

Als we aankomen in Cartagena schijnt het zonnetje heerlijk. Het is tropisch warm, zo’n 33 graden. Het is nog niet op het heetst van de dag in ‘de mooiste stad van Zuid-Amerika’, zoals Cartagena wordt genoemd door vele travel-kenners in de reiswereld. Cartagena werd vernoemd naar de Spaanse stad Cartagena en wordt in Colombiaanse volksmond ook wel Cartagena de Indias genoemd. De stad werd officieel gesticht op 1 juni 1533 door Pedro de Heredia.

Als je in Cartagena wilt verblijven, zal je moeten kiezen waar je precies wilt verblijven.
Wat wil je? Wil je dicht bij het strand dan verblijf je in het gedeelte dat Boca Grande heet. Wil je echt in de buurt van de oude binnenstad of in de oude binnenstad verblijven? Dan kies je voor het ‘centro historico’. Wij kiezen ervoor om vlak bij het strand te verblijven, dit om de drukte op te kunnen zoeken, maar ook weer net zo makkelijk te verlaten.

Cartagena beschikt over relatief minder bezienswaardigheden en natuurschoon in de omgeving dan Santa Marta, maar is daarom niet minder aantrekkelijk. Het ligt er een beetje aan waar je voor kiest. In Cartagena kun je urenlange wandelingen in het historische centrum maken in de allermooiste straatjes die je ooit zult zien. In Santa Marta is dit (veel) minder, maar is juist buiten Santa Marta, is erg veel te doen qua activiteiten, natuurparken en meer.

Bij aankomst in ons appartement schrikken we van de hoeveelheid ruimte. En ook in Cartagena zeer betaalbaar. De prijzen zijn de laatste jaren flink verhoogd in Cartagena.
De stad die ook bij Amerikaanse toeristen ondertussen al jaren zeer goed in het ‘pulletje’ valt. Je hoort regelmatig Engels op straat. Ja, Cartagena is toeristisch en dat is even wennen, maar niet heel vervelend.

De avond valt in Cartagena. Tussen 17.30 – 18.30 uur wordt het langzaamaan donker.
Het avondleven gaat van start. We hebben zin in een leuk Caribisch avondje dus gaan eerst uit eten in een restaurant en reserveren via een straatverkoper een rondrit in een bus genaamd de ‘Chiva Rumba Tour’. Wanneer we aankomen bij de bus is deze al gezellig vol. Er zit al een liveband in die luidkeels vallenato begint te spelen. Ondertussen proberen zij aan de passagiers nog wat instrumenten te slijten. Wanneer we alle mensen bij de hotels hebben opgehaald krijgen we tijdens de rit rum en aguardiente om de vrolijke stemming te stimuleren.

De morgen begint al vroeg want we staan op tijd naast bed om te genieten van een ontbijtje. We ontbijten bij het Juan Valdez café. Na het ontbijt gaan we richting de pier die in de buurt ligt van het oude centrum. Er staat een snorkel- en relaxdag met lunch op ons programma op Islas del Rosario. Het is druk want meerdere mensen zijn op dat idee gekomen.

We krijgen zwemvesten aan en mogen de boot betreden. Tijdens de 40 minuten durende vaartocht kijken we onze ogen uit. Wat zijn er veel kleine eilandjes. Wanneer we bij de eerste stop aankomen mogen we kiezen wat we willen gaan doen. Je kunt kiezen uit het bekijken van een Aquarium, snorkelen in zee of gewoon lekker aan het strand liggen. We kiezen voor het snorkelen en krijgen snorkelsets om de prachtige vissen te bekijken. Na het snorkelen worden we afgezet op Playa Blanca Barú.

Het gezelligste strandje beschikt over een restaurantje en een heerlijk strand. We krijgen een heerlijk bord met een flinke vis dat over het bord uitsteekt, met wat fruit, groente en aardappels. Het ogenschijnlijk eenvoudige gerecht, Mojarra Frita, is verschrikkelijk lekker. Na het eten is er alle tijd en ruimte om op het strand ‘uit te buiken’ en te genieten van het warme water en de heerlijke zon.

Insmeren is een verplichting als je niet wilt verbranden, want vergis je niet: de zon is heel fel. Even later zien we de lucht betrekken en donkere wolken zich samenpakken. Dat kan niet veel goeds betekenen. De kapitein van ons bootje gebaart ons te verzamelen. Hierna duurt het naar goed Colombiaans gebruik nog 35 minuten voor we uiteindelijk vertrekken. We zijn goed en wel net vertrokken en er breekt een ontzettend harde tropische regenbui aan met druppels als kogels. Dit resulteert in grote golven waardoor de tocht langer duurt dan gepland. Na ongeveer een uur komen we aan bij de haven en zien dan dat het weer verbetert. We gaan even naar ons appartement om te douchen en klaar te maken voor het avondprogramma.

We doen wat inkopen en sluiten de avond af met een drankje op het terras bij het Reloj. We besluiten de taxi terug te nemen naar ons appartement. We stappen in en bij aankomst bij ons appartement vragen we wat de taxichauffeur ons rekent. We horen hem bijna denken ‘wat zal ik hun rekenen?’ Dan zien we het: de taxi beschikt niet over een taximeter. De taxichauffeur legt uit dat het handiger was geweest als we van tevoren een prijsafspraak hadden gemaakt. Hij rekent ons 3000 COP, omgerekend circa 0,90 cent. Normaal rekent men circa 2000 COP, vernemen we later van deze en andere chauffeurs, dus het afzetten valt nog mee. Informatie is waardevol dus we geven die man nog een extra fooi. Fooi is gebruikelijk in Colombia. Men krijgt in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Verenigde Staten wel salaris, maar het minimumloon in Colombia ligt tussen de 320 – 360 euro per maand, dus een vetpot is het niet te noemen.

De volgende dag resteert ons nog een paar uur Cartagena voor de 48 uur voorbij is. Omdat we er zeker van willen zijn dat we nagenoeg alle highlights in Cartagena hebben gezien, maken we een bustocht die ons langs alle bezienswaardigheden in Cartagena voert. We kennen zo’n ‘hop-on-hop-off’-bus alleen maar van steden zoals Londen en New York, maar deze ‘rode rakker’ rijdt sinds een aantal jaren toch ook echt in Cartagena. We rijden langs de heuvels bij San Lázaro waar het fort Castillo San Felipe de Barajas ligt. Dit verdedigingsfort werd gebouwd in 1536. Het fort is zo goed gepreserveerd gebleven en zo goed onderhouden dat het sinds 1984 op de UNESCO werelderfgoedlijst staat.

Omdat Cartagena beschikt over een tropisch klimaat, moet je je goed insmeren maar ook voldoende blijven drinken. Wanneer je water in flesjes op straat gaat kopen let dan goed op. Er is een hele vervelende trend gaande die in het leven is geroepen door straatverkopers.
Zij recyclen waterflesjes en vullen deze met gewoon (oud) kraanwater. Koop daarom flesjes water in de winkel, of kijk op straat of de flesjes verzegeld zijn met plastic en totaal dichtzitten bij de onderkant van de dop/strip.

Zij deed dienst als tolk voor de Spanjaarden, maar kwam later voor een dilemma te staan wanneer zij moest toekijken hoe haar volk grotendeels werd uitgeroeid door de Spanjaarden. Ze verhuisde naar Spanje, kwam vervolgens terug en werd door iedereen met de nek aangekeken en vertrok weer richting Spanje om vervolgens nooit meer iets van zich te laten horen. Het standbeeld is gemaakt door Eladio Gil Zambrana en officieel gepresenteerd in 1974.
(foto: gevangenis Las Bovédas)